glass_sheet
چه چیزی شیشه را شفاف می سازد؟
شهریور ۸, ۱۳۹۴
google driverless cars
فناوری های اتومبیل های خودران گوگل
شهریور ۳۱, ۱۳۹۴

[iconbox title=”درحال ویرایش!” title_align=”center” content_align=”center” title_color=”#dd3333″ align=”center” type=”vector” icon=”momizat-icon-pencil2″ icon_align_to=”box” size=”24″ icon_color=”#dd3333″ icon_color_hover=”#dd9933″ ]این مطلب هنوز ویرایش نهایی نشده است! لطفا شکیبا باشید.[/iconbox]

[divide style=”dots” width=”short” color=”#81d742″]

شاید شما هم یادتان باشد شب های ماه رمضان و ساعت شماطه دار ، تاریکی شب و درخشش زیبا و خوش رنگ عقربه ها و اعداد ساعت در زیر لحاف و عالم بچگی ! من که خیلی خوشم می آمد و تقریباً این کار هر شب من بود . بعد ها که ساعت مچی عقربه ای هم داشتم همیشه از دیدن آن در رختخوابم لذت می بردم. در آن سال ها این برای من و شاید خیلی از شما ها بسیار هیجان انگیز بود و می خواستیم سر از نحوه کار آن ها در بیاوریم. در این نوشتار نحوه ی عمل و ساخت این وسایل را مرور خواهیم کرد.

وسایل شب نما در همه جا دیده می شوند و در اسباب بازی ها نیز کاربرد دارند . برای مثال یویو یا توپ شب نما یا تلفن همراه یا حتی پیژامه شب نما برای بچه ها که بتوان در تاریکی آن ها را بهتر پیدا کرد و دستبند و گردنبند هایی که برای بچه ها وجود دارد . اگر شما اینگونه محصولات را دیده باشید می دانید که آن ها بایستی شارژ شوند .

شما آنها را جلوی نور نگه می دارید و سپس به جای تاریک می برید ، در تاریکی آن ها به مدت چند دقیقه خواهند درخشید .

شب نما های جدیدتر حتی برای ساعت ها به درخشیدن ادامه می دهند . معمولا نور آن ها سبز ملایم است و زیاد روشن نیست . برای دیدن آن ها بایستی محیط کاملا تاریک باشد.

همه ی وسیله های شب نما مقداری فسفر داخلشان وجود دارد ، فسفر ماده ایست که پس از دریافت انرژی ، نور مرئی از خود ساطع می کند. از محل هایی که شما در آن ها فسفر را می توانید ببینید صفحه ی تلویزیون لامپی یا مونیتور کامپیوتر (لامپی) و نیز لامپ های مهتابی و کم مصرف (فلورسنت) است. در صفحه ی تلویزیون ، شعاع الکترون به فسفر های لامپ تصویر برخورد کرده و آن ها را انرژی دار می کند. در یک لامپ مهتابی نور ماورای بنفش باعث انرژی دار شدن فسفر سطح داخلی لامپ می گردد. در هر دو مورد آن چه که دیده می شود نور مرئی است . یک صفحه ی تلویزیون رنگی شامل هزاران المان تصویری کوچک از فسفر است که سه رنگ قرمز، سبز و آبی تولید می کنند. در یک لامپ مهتابی مخلوطی از فسفر های گوناگون باعث تولید نور می گردند که به چشم ما سفید می رسد .

glow-in-the-dark-sunglasses

شیمیدانان هزاران ماده تولید کرده اند که مانند فسفر عمل می کنند ، فسفر ها سه مشخصه دارند :

۱ – نوعی انرژی می خواهند که آن ها را شارژ کند.

۲- رنگ نور مرئی ، که آنها تولید می کنند .

۳- مدت زمانی که پس از شارژ نور می دهند .( این مسئله به پایداری فسفر معروف است .)

برای ساختن یک اسباب بازی که شب نما باشد چیزی که لازم دارید فسفری است که با نور معمولی شارژ شود و پایداری خیلی طولانی داشته باشد . دو فسفر که این خواص را دارند سولفید روی ( Zinc Sulfide) و آلومینات استرونسیم ( Strontium Aluminates ) می باشد . آلومینات استرونسیم جدید تر است و پایداری بیشتری نسبت به سولفید روی دارد . فسفر با پلاستیک مخلوط شده و با قالب ریزی به شکل مورد نظر در آورده می شود .

glow in the dark kids

ممکن است شما وسایل شب نمایی را دیده باشید که نیاز به شارژ ندارند این نوع شب نماها نیز بیشتر در ساعتهای مچی گران قیمت کاربرد دارند. در این محصولات فسفر با یک ماده رادیو اکتیو مخلوط می شود و پرتو های رادیو اکتیو به طور مداوم فسفر را شارژ می کنند . در گذشته عنصر رادیو اکتیو ( رادیوم ) ( Radium  ) استفاده می شد که نیم عمری برابر ۱۶۰۰ سال داشت. ( در اینجا می فهمیم که چرا به این مواد سرطانزا می گفتند.)

امروزه اکثر ساعتهای شب نما از یک ایزوتوپ هیدروژن که تریتیوم ( Tritium ) نام دارد و نیم عمری برابر ۱۲ سال دارد و یا از پرومیتیوم ( Promethium ) که ماده رادیو اکتیو مصنوعی است و دارای نیم عمر حدود ۳ سال است استفاده می کنند .( نیم عمر یک ماده رادیو اکتیو زمانی است که طول می کشد تا تشعشعات یک ماده ی رادیو اکتیو به نصف مقدار اولیه برسد و هرچه نیمه ی عمر طولانی تر باشد خطرناک تر است چون خیلی طول می کشد تا تشعشعات آن به پایان برسد و بنابراین مشکلات زیست محیطی به وجود خواهد آمد.)

 

[iconbox title=”” title_align=”center” content_align=”center” content_color=”#59d600″ align=”center” type=”vector” icon=”enotype-icon-cc” icon_align_to=”box” size=”32″ icon_color=”#81d742″ icon_color_hover=”#ffffff” ]ترجمه و گردآوری: جعفرصادق خورشیدی بنام و علی خورشیدی بنام | این مطلب در مجله «دانشمند» نیز منتشر شده است | انتشار با ذکر منبع و نام نویسنده مجاز است![/iconbox]

1 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *